zoeken houd mij op de hoogte

BID Expeditie

BID Expeditie is hét uitwisselingsprogramma van Nederland. Bezoekers van de Big Improvement Day maakten kans op een halve dag meelopen met hun favoriete spreker, ondernemer of overheidsfunctionaris. Het aantal inschrijvingen was overweldigend en gedurende 2010 zullen tal van inspirerende ontmoetingen plaatsvinden, waarbij nieuwe inzichten worden verworven en waardevolle relaties worden gelegd. Binnenkort worden de winnaars van de BID Expeditie 2010 persoonlijk benaderd.

Expedities 2009:
BID Expeditie met Yves Gijrath, Directeur Gijrath Mediagroep
BID Expeditie met Rajesh Patel, CEO Exact Software
BID Expeditie met John Fentener van Vlissingen, oprichter en president-commissaris van BCD Holdings
BID Expeditie met Paul Schnabel, directeur van Sociaal en Cultureel Planbureau
BID Expeditie met Ralph van Hessen, mede-oprichter van Winkelman en Van Hessen
BID Expeditie met Aysel Erbudak, directeur van het Slotervaart Ziekenhuis
BID Expeditie met Richard Branson, Founder and President Virgin Group (video)

Expedities 2008:
BID Expeditie met Jenny Thunnissen, oud Directeur Generaal van de Belastingdienst
BID Expeditie met Ralph van Hessen, mede-oprichter van Winkelman en Van Hessen
BID Expeditie met Sylvia Tóth, President Tóco d'Azur
BID Expeditie met Hans Tijl, Directeur Dienst Ruimtelijke Ordening gemeente Amsterdam
BID Expeditie met Aad Ouborg, Directeur Princess

BID Expeditie met Yves Gijrath, Directeur Gijrath Mediagroep
Winnaar: Josien Frinking, Directeur kinderopvang Tante Josine BV

Ik kan terugkijken op een bijzondere stagedag bij de Gijrath Media Group. Jackie, Green.2, Miljonair, het zijn slechts een paar namen in de imposante portefeuille van De Gijrath familie, die inmiddels is uitgegroeid tot zo’n 70 medewerkers. Op stijlvolle en doordachte wijze geven zij aandacht aan glamour, luxe, milieu en maatschappelijke betrokkenheid.

Het bedrijf heeft onlangs een nieuw kantoorpand betrokken dat al even imposant is als de vele namen die iedere maand in de schappen liggen. Naarmate de minuten vorderen krijg ik steeds meer bewondering voor Yves Gijrath, niet in de minste plaats vanwege zijn mooie ogen. Ik krijg een rondleiding door het gebouw en Yves neemt uitgebreid de tijd voor mijn eigen ondernemersplannen. De adviezen die hij geeft zijn niet van de lucht maar wel duidelijk. Hij weet tenslotte als geen ander hoe een bedrijf neer te zetten, uit te bouwen, te onderhandelen en te netwerken. Zijn advies: heb lef, hang je faalangst aan de wilgen, begin klein en laat je door niets en niemand tegenhouden. 

Het managementoverleg dat ik die dag bijwoon, stuurt Yves met souplesse, doortastendheid en daadkracht aan. Ik ben getuige van de plannen voor de komende maanden; de lancering van een nieuw magazine, de personele ins en outs, de voortgang van de bestaande magazines, kortom professionals alom. Indrukwekkend en zeer leerzaam. Als ik Yves over mijn schrijversambities vertel daagt hij me uit. Ik krijg een uur de tijd om een artikel te schrijven. Het zweet staat op mijn bovenlip en ik wimpel iedereen die een praatje wil maken zo vriendelijk mogelijk af terwijl de adrenaline door mijn lichaam giert: Ik heb een deadline mensen! Het stukje wordt positief ontvangen. Die kan ik in m’n zak steken samen met de adviezen die Yves me meegeeft.

’s Avonds ga ik mee naar een netwerkborrel in het Majestic, georganiseerd door Yves ter gelegenheid van de show van Liza Minelli, die later op de avond optreed. Ik maak een praatje met de vrouw van Yves (wat een fijn mens) en met de diverse genodigden.

Het is een fantastisch indrukwekkende, leerzame dag. Mijn bewondering voor de ondernemer Yves Gijrath is aangevuld met sympathie voor zijn persoon. Ik weet in ieder geval, mocht Yves Gijrath me ooit nodig hebben om een column te schrijven, dan mag hij me altijd bellen natuurlijk. Wat, ik zou het zelfs gratis doen.

BID Expeditie met Rajesh Patel, CEO Exact Software
Winnaar: Menno van der Velde, Directeur eigenaar Noordam & de Vries, Adviesbureau voor organisatie en onderzoek

Tot 30 maart 2009 werd mijn relatie tot corporate business vooral gekenmerkt door distantie. In mijn jeugdjaren associeerde ik ‘de zakenwereld’ met beelden die uit films waren blijven hangen; hoge gebouwen, veel glas (het ‘Pan Am-gebouw’ in New York was in mijn ogen hét symbool), bevolkt door mensen van een hoog Peter Stuyvesant-gehalte (dus internationaal opererende wereldburgers). Een gesloten wereld. Onbekend, spannend en ver weg. Later verbleekte het romantisch waas. Nederland bleek ook over corporate business te beschikken. Ja, zelfs over captains of industry. Maar hier leek de Hollandse nuchterheid en degelijkheid te regeren. Met uitzondering van een enkeling – zoals zelfverklaard ‘ordinaire containerboer’ Frans Swarttouw, de latere ‘Mr. Fokker’ – sprak de Nederlandse variant weinig tot de verbeelding. Wat bleef was de afstand. Het beeld dat ik van corporate business had was: groot, anoniem, calculerend, rationeel, koud. Tot de dag dat ik op expeditie ging.

Ik ben te gast bij Rajesh Patel, CEO van Exact Software, en maak om negen uur ’s ochtends op het hoofdkantoor in Delft de aftrap mee van wat als ‘een normale werkdag van Raj’ werd geafficheerd. De uitnodiging om een dag mee te lopen volgt op de ontmoeting met Patel op de BID-dag. Daar beantwoordde hij, na het vertrek van eregast Richard Branson, nog wat vragen van mensen die bij de meet & greet met Branson aanwezig waren geweest. Wat mij trof in zijn antwoorden, was de grote rol die hij toekent aan emotie in het zaken doen. En dat verheugde en verbaasde me tegelijk. Het is prettig om eigen ideeën en gevoelens bevestigd te horen door anderen. Nog prettiger als dat gebeurt door iemand die kan bogen op kennis van zaken. De verbazing kwam voort uit het feit dat ik niet verwacht had een topman van een beursgenoteerde onderneming in die termen over het zaken doen te horen spreken. Emotie lijkt niet te passen bij de grootte en het anonieme, calculerende, rationele en kille dat ik de corporate business – dus ook Exact Software – had toegedicht.

Om 9:20 gaat ‘de gewone werkdag’ van Rajesh Patel van start met  een video conference met de regional managing director van APAC, de regio die Azië, Australië en Nieuw-Zeeland omvat. Deze conference blijkt de opmaat naar een dag vol (video)besprekingen met Exact-mensen van vestigingen wereldwijd. Nederland, Europa, het Midden-Oosten en Afrika komen voorbij en aan het eind van de dag volgen The Americas. Daar tussendoor laten andere directors hun licht schijnen op ontwikkelingen en vooruitzichten. Dat het hier om corporate business en om een global player gaat, wordt onderstreept door de voertaal: die is Engels. Ook voor de Nederlanders in de hoofdvestiging.

Nu, een week later, kijk ik met enige verwondering terug op een kennismaking die ik zonder meer als heel plezierig heb ervaren. Als Exact Software daarvoor een betrouwbare graadmeter is, moet ik erkennen dat de praktijk van corporate business in het geheel niet strookt met wat ik verwachtte. De gang van zaken bij  Exact lijkt in veel opzichten op hoe we hier te werk gaan: informeel en serieus, zakelijk maar met aandacht voor mensen. Ook de onderwerpen van gesprek, de afwegingen van voors en tegens, het verkennen van mogelijkheden, dat alles kwam me bekend voor. Voeg daarbij de ontspannen sfeer, de oprechte aandacht voor elkaar en de humor in de gesprekken.…ik voelde me thuis. Oh?..hoor ik u denken; dus Exact Software en Noordam & De Vries lijken als twee druppels water op elkaar? Nou, niet helemaal, want er zijn natuurlijk ook een paar kleine verschillen waar te nemen: de schaalgrootte, de topman en de koffie. Toegegeven: als bij het ene bedrijf meer dan 500 keer zoveel mensen werken als het bij andere, dan gaat niet om vergelijkbare grootheden. En opereren in veertig landen vraagt om andere kennis en vaardigheden dan van een nationale speler gevraagd worden.  Om van het verschil in omzet maar te zwijgen….en eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik in de topman van Exact op bepaalde punten mijn meerdere moet erkennen. Raj Patel beschikt over een verbazingwekkende feitenkennis. Bovendien ben ik, in vergelijking met de snelheid waarmee hij problemen analyseert, met argumenten tot simpele proporties terugbrengt, en vervolgens beslissingen neemt, een dromer. Maar op één punt durf ik de uitdaging met Exact wel aan: de koffie. Mocht het ooit tot vergelijkend onderzoek komen, dan weet ik zeker dat de – door mij persoonlijk gezette – koffie van Noordam & De Vries met vlag en wimpel gaat winnen. Hoe vriendelijk mij deze koffie ook werd geserveerd.

BID Expeditie met John Fentener van Vlissingen, oprichter en president-commissaris van BCD Holdings
Winnaar: René Nelissen

Na een zonnige lunch en ontvangst op de markt in Haarlem zijn we met John Fentener van Vlissingen en Wim Butte (CEO Airtrade) naar het hoofdkantoor van Airtrade gegaan. Daar hebben we gezien hoe dit bedrijf - dat o.a. de drijvende kracht achter Vliegwinkel.nl is - zich stormachtig heeft ontwikkeld. Diverse directieleden lieten zien hoe ze omgaan met de uitdagingen op elk hun eigen terrein, van strategie, websecurity tot marketing en IT. Interessant was ook om te zien dat de heer Van Vlissingen de hele middag actief participeerde in de discussies, waarbij hij veel uit eigen ervaringen (schade & schande) wist over te brengen. Airtrade heeft intussen haar vleugels uitgeslagen naar Amerika en Duitsland, om daar vergelijkbare initiatieven als Vliegwinkel.nl te ontwikkelen. Naast de inhoud van de middag was het aardig dat we met vijf bezoekers waren, allen uit zeer uiteenlopende sectoren en disciplines. Telkens weer goed om te zien hoe verschillend je dan naar dezelfde wereld kunt kijken.
Kortom een mooie, nuttige en plezierige middag. Dank aan de initiatiefnemers!

^Top

Omdat hij de sociaal maatschappelijke ontwikkelingen volgt vanuit de cijfers en ik met mijn intuïtie en gevoel te werk ga op hetzelfde vlak kies ik Paul Schnabel uit als ik bij Big Improvement Day de keuze krijg een dagje met iemand mee te lopen.  

Woensdagochtend 09.45 loop ik Paul Schnabels kantoor binnen en zijn secretaresse zegt me dat hij om 10.00 uur aanwezig zal zijn. Met een kopje koffie nestel ik mij op een van de banken die in zijn kantoor staan. Tegenover mij zijn grote bureau met enorme boekenkast erachter, die geordend en wat huiselijk overkomt, echter heel duidelijk, wel gebruikt wordt in tegenstelling tot wat je vaak ziet aan boekenkasten. Hij lijkt mij een bijzondere man, stipt en gedetailleerd, houdt niet van verrassingen vertelde hij me eerder en tegelijkertijd heel menselijk.   Dat blijkt ook als wij starten om 10.00 uur met een werkoverleg met zijn rechterhand, adjunct-directeur, Rob Bijl. De mannen zijn georganiseerd en gaan strak door hun volle programma heen. Zij spreken over de stukken waar het Sociaal en Cultureel Planbureau momenteel aan werkt in opdracht van haar opdrachtgevers en het wordt mij duidelijk dat beide mannen een persoonlijke aanpak in politiek klimaat voorstaan. Dat spreekt me aan. Ook leer ik een nieuwe vakterm: ‘een witje’. Dat is een rapport dat belangrijk is, echter niet een grote lezersgroep kent en dus in een simpeler vorm dan uitgebreid drukwerk wordt uitgegeven. Dat doet mij deugd als burger van ons land, want we kunnen ons belastinggeld natuurlijk maar één keer uitgeven.   Tevens wordt mij duidelijk dat Paul en Rob graag hun professionals de eer van hun werk geven en niet zo nodig zelf met de veren hoeven te pronken. Een opvallend en positieve attitude richting medewerkers die ik in de politiek danwel het bedrijfsleven nog niet zo vaak, gelukkig wel steeds vaker, tegenkom. Natuurlijk wordt er in het verlengde daarvan ook ingezien dat dit ondersteuning vergt en afgevraagd hoe je die dan vormgeeft. Daar wordt Paul even weggeroepen en kan ik Rob ook nog wat nuttige tips geven, want toevallig is dit een onderdeel van mijn expertise. Derhalve heb ik ook voor Paul een exemplaar van Business Spiritualiteit Magazine Nyenrode (redactie o.l.v. Paul de Blot, hoogleraar business spiritualiteit) meegenomen. Ik denk dat het voor hem interessant is om het bestaan te kennen van de ontwikkeling dat organisaties momenteel (moeten gaan) zoeken naar diepere verbinding en bezieling en dat zij via dit tijdschrift deze input krijgen aangereikt en op ideeën worden gebracht. Ook voor politieke organisatie belangrijk voor een sterke basis.   Na het werkoverleg bespreekt Paul nog snel een persbericht over het onderzoek rondom docenten dat elk moment de deur uitgaat en dan stappen we in zijn auto, want om 11.30 uur wordt hij verwacht in het Circustheater in Scheveningen. Hij gaat daar 280 mensen toespreken, uit diverse gemeenten in Nederland, die bezig zijn met de Olympische Spelen en Nederland in 2028. Als we 15 minuten voor aanvang arriveren staat er al iemand ons op te wachten, geeft Paul zijn USB-stick met presentatie af en na even gedag zeggen van de andere sprekers en organisatie in de directiekamer, staat hij 15 minuten later op het toneel. Voor het publiek lijkt ’t alsof hij de hele dag al aanwezig was, want hij heeft zijn verhaal goed afgestemd op de andere sprekers. Paul geeft een lezing over de gevolgen voor Nederland van de Olympische Spelen en wat we aan voorbereidingen zullen moeten doen om ze naar Nederland te krijgen in 2028. Hij is zeer helder in enkele punten die van enorm belang zijn. Waar wij Nederlanders nog denken over een VOC mentaliteit te beschikken, mogen wij ons bewust worden dat de wereld ons anders beoordeelt. We moeten buiten ons bestaande denkkader stappen en zien dat de wereld groter en anders is dan hoe wij haar bekijken. Dit laatste herken ik, want dat zie je momenteel op veel plekken gebeuren bij organisaties en politiek. We komen erachter dat de denkwijzen en systemen die we tot nu toe gebruikten geen stand meer houden en we ons bewustzijn zullen moeten verruimen om een nieuwe weg te vinden en in te kunnen slaan met elkaar. Die nieuwe weg begint bij onszelf.   Na een andere, aanvullende presentatie eten wij in de lunchpauze nog een broodje mee en vertrekken daarna terug naar de locatie van het SCP alwaar wij keurig op tijd weer aankomen. Ik wandel naar mijn auto in de parkeergarage en rijdt terug naar Leerdam al nadenkend over onze ontmoeting.   Mijn conclusie van onze halve dag samen is dat Paul een mooie baan heeft waar hij belangrijke verbindingen kan leggen tussen de diverse Ministeries en maatschappelijke bewegingen in ons land. Tevens kan het SCP het bewustzijn verhogen van de ontwikkelingen die gaande zijn. Wat mij echter is tegengevallen is in hoeverre er echt vooruit wordt gekeken naar de ontwikkelingen die al gaande zijn in de maatschappij. Het SCP werkt op aanvraag van haar opdrachtgevers veelal ministeries en in mindere mate op eigen initiatief. Er is dus veel contact met politiek en minder aansluiting met de praktijk van alle dag. Ontwikkelingen waar ik me elke dag mee bezighoudt in het Midden en Klein Bedrijf in Nederland, dat toch een zeer belangrijk deel van ons sociaal maatschappelijke leven en onze economie behelst, worden niet gezien noch belicht, omdat de politiek daar niet om vraagt of niet mee bezig is. Wellicht dat het Centraal Planbureau met haar economische analyses hier nog een gat invult, echter als burger, ondernemer of student merk ik daar niet veel van. Hoe inmiddels kleinere organisaties zich aan het formeren zijn via netwerkstructuren en zodoende de nieuwe grote organisaties aan het vormen zijn of hoe we pro-actief met elkaar aan duurzaamheid kunnen werken staat nog niet op de agenda van het SCP. Zij maakt haar rapporten namelijk veelal op aanvraag en die vraag is vaak reactief en gebaseerd op wat reeds is gebeurd en niet op wat er nog gaat gebeuren. Meestal ook al een jaar vooruit gepland, dus enigszins instrumenteel. Dus ook hier herken ik iets belangrijks: we zijn met elkaar een beweging aan het maken van reactief probleemoplossend met veel controle in het systeem naar pro-actief probleemvoorkomend en ik denk dat instituten als SCP en mensen als Paul Schnabel en Rob Bijl hier een belangrijkere rol in kunnen vervullen dan zij nu wellicht krijgen.   Verder vond ik het erg fijn hoe Trix Jansen, Paul’s secretaresse, alles voor mij heeft geregeld en hoe toegankelijk Paul en zijn collega’s waren om mij in hun midden op te nemen. Dus dankjulliewel, allemaal, organisatie Big Improvement Day en Sociaal en Cultureel Planbureau voor deze bijzondere ervaring.

^Top

BID Expeditie met Ralph van Hessen, directeur van Winkelman en Van Hessen
Winnaar: René Nelissen

BID Expeditie met Aysel Erbudak, directeur van het Slotervaart Ziekenhuis
Winnaar: Peter Boverhoff

The secret of her succes; het Slotervaart Ziekenhuis
Nog maar twee jaar geleden balanceerde het Slotervaart ziekenhuis op het randje van faillissement. De afgelopen zes jaar kwam de zorginstelling jaarlijks een paar miljoen euro tekort, de directie lag overhoop met verschillende zorgverzekeraars. De redding kwam net op tijd en wel van Meromi Holding, de investeringsmaatschappij waarvan onder andere directeur Aysel Erbudak aandeelhouder is. Hieronder een impressie van de BID expeditie die onlangs onder leiding van Aysel in het Slotervaart ziekenhuis werd ondernomen.

Dankzij de reddingsoperatie ging het Slotervaart BV de geschiedenis in als het eerste commerciële ziekenhuis in Nederland. Een slechte ontwikkeling, zeiden tegenstanders van marktwerking in de zorg. Zij vreesden dat de kwaliteit van de zorg er onder zal lijden. “Onzin”, zei Erbudak. "Meer marktwerking zal de kwaliteit, de prijs en de service verbeteren." Na de koop waren er berichten over conflicten van Erbudak met de ondernemingsraad, de beveiligingsdienst en de vakbond. Een van haar eerste daden was om vrijwel alle bestaande managementlagen uit de organisatie te slopen. Dat leverde haar al jaarlijks een besparing van 3 miljoen euro op. Inmiddels is het ziekenhuis winstgevend, een winst die direct weer wordt geïnvesteerd om de zorgprocessen voor de patiënten te verbeteren.

Erbudak wijt de stortvloed aan publiciteit die zij over zich heen heeft gekregen aan het feit dat Nederland "nog moet wennen aan een commercieel ziekenhuis". Maar dat is slechts de helft van het verhaal. Want ook Erbudak zélf valt op. Ze is een jonge vrouw met een Turkse achtergrond. Haar ouders waren immigranten uit het uiterste oostelijke deel van Turkije. Ervaring of diploma's op het gebied van zorg heeft ze niet. "Ik ben een dienstverlener in hart en nieren. Een ziekenhuis runnen is ook dienstverlening, wat centraal staat is de zorgverlening (en de beleving) van de patiënt en zijn naasten", zei ze bij haar aantreden. En dat is volgens haar totaal niet de insteek van hoe wij in Nederland de zorg hebben georganiseerd. “Het huidige systeem is door en door rot, het is kostbaar en inefficiënt. Iedereen heeft zijn mond ervan vol dat de patiënt centraal staat, maar ik zie in de praktijk heel andere dingen. Soms lijkt het er wel op of het huidige zorgsysteem erop gericht is om al die bestuurders, managers en alle anderen die niet dagelijks met de handen aan het bed staan van een goed belegde boterham te voorzien. Als ik het voor het zeggen had dan zou het Nederlandse zorgsysteem er veel beter op worden met veel minder mensen die op de payroll staan. En dan heb ik het natuurlijk niet alleen over het personeel bij de zorginstellingen zelf, maar ook over alle mensen bij ministeries, indicatieorganen en verzekeraars die zich bezighouden met de zorg in Nederland. Daar kan volgens mij drastisch in worden gesneden. Maar dat is veel te bedreigend; het systeem is bijzonder taai en houdt vooral zichzelf in stand.” Dit is ook een van de redenen dat zij zich tot de BID-beweging voelde aangetrokken: “Dit zijn allemaal mensen die met een positief geluid én initiatief Nederland in beweging willen zetten en beter maken. Daar voel ik mij bij thuis”, aldus Aysel.
Na afloop van het inspirerende gesprek met Aysel volgde een rondleiding langs het Laboratorium en de OK van het ziekenhuis. Daarbij kwamen wij steeds enthousiaste medewerkers tegen die blij waren, dat zij met de komst van Aysel ook weer gewoon ‘lekker met het vak’ bezig konden zijn. Zonder teveel bureaucratische rompslomp en oeverloze vergaderingen werden er weer besluiten genomen en investeringen gedaan. Bijvoorbeeld in onderzoek en expertisebevordering. Dat was in jaren niet vertoond, het ziekenhuis leek daarvoor meer in een soort van sterfhuisconstructie te zijn beland. Er bestond een overcapaciteit aan Amsterdamse ziekenhuisbedden, en het Slotervaart was het eerste ziekenhuis dat voor de slopershamer bestemd leek. Daar heeft Aysel een stokje voor gestoken en inmiddels heeft zij bewezen dat een commercieel ziekenhuis een zeer acceptabele, en in bepaalde opzichten vaak betere, oplossing biedt dan reguliere zorginstellingen.
Naar verluidt beginnen deze positieve geluiden ook in de Haagse politiek door te dringen en zouden er op dit moment voorbereidingen worden getroffen om meer ruimte voor de commerciële initiatieven in de ziekenhuizen te scheppen. In dat geval zal Aysel de geschiedenis ingaan als de moderne Robin Hood – of zeg maar pionier - van de Nederlandse gezondheidszorg.
Ik vond de ontmoeting met deze opvallende, vastberaden en non-conformistische vrouw in een ziekenhuis vol gepassioneerde medewerkers zeer inspirerend!

De grootste BID Expeditie ooit is die van Len en Omar geweest. Deze twee ‘arme studenten’ uit het publiek vroegen Sir Richard Branson via een sms-scherm of ze na afloop mee mochten vliegen naar het inauguratiefeest van Barack Obama in Washington. Sir Richard had daar geen problemen mee. Een waanzinnig avontuur was begonnen, dat in de dagen die volgden door tal van (inter)nationale media nauwlettend werd gevolgd.

Op hun blog kan je het avontuur nog eens rustig nalezen en herbeleven.

Klik hier voor het verhaal van Len.
Klik hier voor het verhaal van Omar.

Omar: “Didn't Obama say something like, yes we can? Well, we already did!!
Len: “Wow. This is quite possibly the most insane trip I’ve made in my life so far.”

^Top




Expedities 2008

BID Expeditie met Jenny Thunnissen, oud Directeur Generaal van de Belastingdienst.
Winnaar: Fred Veldhuizen, Manager Account Groep bij Dactylo.

BID Expeditie met Jenny Thunnissen, oud Directeur Generaal van de Belastingdienst.
Winnaar: Tom Rietveld, Rietveld Creativity in Business.

De dag begon in het Gerechtshof in Rotterdam waar Tom Rietveld met Jenny Thunnissen aanwezig waren bij een hoger beroep, waar onder andere de plaatselijke Belastingdienst, de douane en woningbouwverenigingen betrokken waren. Daarna reed Tom met Jenny mee naar Den haag voor een overleg met de staatssecretaris van het Ministerie van Financiën. Er werd uitvoerig met elkaar gesproken en Tom Rietveld kon geregeld vanuit het oogpunt van een ondernemer zijn mening geven.

“Als ondernemer heb je een zekere scepsis jegens de Belastingdienst, maar door deze dag kijk ik er nu met hele andere ogen naar.”, aldus Tom Rietveld. Verder valt het Tom op dat de berichtgeving in de media over de gang van zaken bij de Belastingdienst zwaar overtrokken is. Volgens hem is het ontzettend jammer dat een bijzondere vrouw als Jenny Thunnissen nu het veld heeft moeten ruimen. De dag zelf zal in zijn geheugen gegrift staan als open, eerlijk en dynamisch.

BID Expeditie met Ralph van Hessen, mede-oprichter van Winkelman en Van Hessen.
Winnaars: Ineke Aronds (Kunsthandel Ineke Aronds), Albert Smit (Milestone Marketing)
en Rik Bleeker (Directeur Kenniskring Amsterdam).

Aan het Bankaplein in Den Haag ontving Ralph van Hessen drie Expeditie winnaars; Ineke Aronds, Albert Smit en Rik Bleeker. Allereerst werd de essentie van de Epeditie nog eens benadrukt “alles mag gevraagd worden”. Vervolgens werd er na wat inleidende gesprekken gestart met een rondleiding door het kantoor. Dit gaf een goed beeld van de dynamiek en diversiteit van Ralph’s business. Daarna werd de groep ingeschakeld als ‘gratis consultants’ bij een meeting met ‘Mighty Mike’: een professionele darter die van Ralph adviezen krijgt om zijn carrière commercieel professioneel op de rit te krijgen. Vervolgens waren ze getuige van wat telefoontjes, werkzaamheden rondom het Willem Alexander Kinder Fonds gala, een blik in de agenda voor de komende weken en uiteindelijk een rit naar Den Bosch waar Ralph een presentatie gaf bij een lokale ondernemersvereniging.Ook de terugreis naar Den Haag levert nog interessante discussies en inzichten op.

Ineke Aronds zette de wijsheden van deze meeloopdag als volgt onder elkaar:
- doe waar je goed in bent, de rest uitbesteden;
- altijd jezelf blijven;
- zelf ook meeloopdagen organiseren in het eigen bedrijf;
- de persoonlijke aanpak werkt.

BID Expeditie met Sylvia Tóth President Tóco d'Azur
Winnares: Francien Schouman, managing director World Congres On IT 2010

Francien Schouman: Ik heb voor Sylvia Tóth gekozen aangezien zij één van de meest succesvolle zakenvrouwen is. Bovendien is zij voor mij persoonlijk ook een groot voorbeeld. Ze heeft een aansprekende persoonlijkheid en een enorme uitstraling. Ik hoop tijdens de dag echt wat van haar aanpak te leren, haar geest te tappen en een kijkje te nemen in haar denkwijze.

BID Expeditie met Hans Tijl, Directeur Dienst Ruimtelijke Ordening gemeente Amsterdam
Winnaar: Maarten de Wolff van beehive

Maarten de Wolff: Buro Beehive ontwikkelt katalysators met creatief ondernemerschap in aandachtswijken, we noemen dit Bloeiplaatsen. Het leek mij dan ook bijzonder leerzaam om eens mee te kunnen kijken bij een grote instelling die zich vanuit de gemeente Amsterdam op gebiedsontwikkeling richt.

BID Expeditie met Aad Ouborg, Directeur Princess
Winnaar: Loek Zandvliet van Zandvliet Vleeswaren BV

Loek Zandvliet: Ik heb voor de heer Ouborg gekozen vanwege zijn eigen, aparte manier van zaken doen en door de wijze waarop hij zijn producten presenteert. Ik denk dat hij absoluut hard werkt, maar hij weet er altijd een feestje van te maken. Wat betreft de expeditie, hoop ik wat meer over de achtergrond van product marketing te weten te komen. Verder laat ik me tijdens de expeditie gewoon verrassen.

^Top

<< Terug